که ساختم این سالها همراه تو...
بی پایه ام بی ستوووون
اما تو مرا سقف و سرایی...
سخت ست که آوار نشوی روی سرم
اما تو مرا تنها نگذاری...
هرچه گذرد بر احوالم
من نگهم سوی توست
سخت است دردم کشی هردم
من زخم خورم
تو مرهم شوی بر من
سخت است چشمه ی چشم خشک شود
تو باز روانش بدهی در من...
برچسب:
نویسنده: سارا صادقی